Terapia stresu pourazowego

Aktywna służba w strefie działań wiązała się z wieloma zagrożeniami. Utrata zdrowia i poważne obrażenia były tylko jednym z problemów, z jakimi musieli zmagać się zawodowi żołnierze. Równie ważne było zdrowie psychiczne, gdyż długotrwała służba wywierała ogromne obciążenie na psychice żołnierzy. Najgorszym momentem dla większości zawodowców było jednak radzenie sobie ze stresem związanym z poważnymi obrażeniami i ich następstwami po zwolnieniu z aktywnej służby ze względu na stan zdrowia.

Leczenie zespołu stresu pourazowego u żołnierzy

zespół stresu pourazowego warszawaObrażenia w trakcie działań były częstym przypadkiem, i bardzo często powodowały zakończenie służby żołnierza. Niestety, większość kolegów odchodzących do cywila po właśnie takich przeżyciach nie radziła sobie w codziennym funkcjonowaniu, nawet mimo pomocy kolegów zarówno będących w aktywnej służbie, lub już w cywilu. Najczęściej spotykanym problemem u takich kolegów był zespół stresu pourazowego Warszawa, na szczęście, miała mnóstwo gabinetów w których pracowali świetni specjaliści, zajmujący się dokładnie takimi problemami. Tym bardziej, wielu z owych lekarzy samemu odbyło aktywną służbę w strefie działań, więc znali od podstaw wszystkie problemy z jakimi musieli zmagać się żołnierze, i mogli nie tylko skutecznie rozpoznać wszystkie objawy, ale również indywidualnie podejść do każdego pacjenta. To zrozumienie pozwalało przede wszystkim na zastosowanie najskuteczniejszej terapii dla danego pacjenta, czy było to podejście indywidualne, czy też terapia grupowa razem z innymi pacjentami cierpiącymi na podobne choroby. Lekarze z takim doświadczeniem mogli przede wszystkim bardzo szybko porozumieć się z pacjentem, często wymieniając się doświadczeniami ze służby, i lepiej rozumieli podstawy i przyczyny leczonego schorzenia, jak również metody na jego skuteczne usunięcie, lub przynajmniej na zminimalizowanie objawów.

Podczas gdy terapia indywidualna, połączona z leczeniem farmakologicznym była stosowana najczęściej, czasem o wiele skuteczniejsze były terapie grupowe, gdzie osoby chore mogły integrować się z innymi pacjentami o podobnych doświadczeniach i wspólnie z lekarzem znaleźć lepsze metody na zniwelowanie skutków choroby. Koledzy uczestniczący w takich terapiach grupowych bardzo często utrzymywali stały kontakt ze sobą, pomagając sobie nawzajem w najcięższych momentach, nawet bez konieczności ingerencji lekarza. Mimo iż wiele osób początkowo wstydziło się zapisywać na terapie, to już po pierwszych sesjach zauważali oni dużą poprawę nastrojów.